Hans van Nifterick

By | 3 januari 2018

Tekst: Ron Schoof
Vrijdag 5 januari 2018 wacht ons de zware maar ook dankbare taak om de uitvaartplechtigheid van onze vriend en collega muzikant Hans van Nifterick muzikaal te begeleiden.

Hans is decennia lang verbonden geweest aan ons orkest, niet alleen als (solo) trompetist, maar meer nog als sectieleider en nestor. Altijd stond Hans voor ons klaar met zijn muzikale ervaring en zijn bereidheid om iedereen daarmee te helpen. Zijn hulpvaardigheid en humor hebben altijd bijgedragen aan een fijne sfeer en een goede onderlinge binding.

Op 22 december hebben we nog op muzikale wijze zijn verjaardag bij hem thuis opgeluisterd. Daardoor werd zijn 56e, en helaas ook zijn laatste, verjaardag nog een gebeurtenis waarbij hij nog eenmaal vanaf zijn ziekbed zijn trompet kon laten horen en wij nog afscheid van hem konden nemen. Hoe zwaar was dat. Maar ook hoe mooi zijn blijdschap op dat moment was. Hans leefde voor de muziek. Die dag zei hij, met een pilsje in de ene hand en zijn trompet als een baby in zijn andere arm genesteld, letterlijk tegen ons: “Als ik geen trompet meer kan spelen, dan ben ik dood”.

Op 28 december is Hans overleden temidden van zijn dierbaren. Zijn trompet is verstomd, zijn plaats blijft leeg. Het enige dat wij nu nog kunnen doen is een muzikale hommage brengen aan hem. Hans, het was John Miles die heeft geschreven wat jij altijd hebt gevoeld: “To live without my music is impossible to do. In this world of troubles, my music pulls me through”.

Nu heb je jouw fakkel aan ons overgedragen en is het aan ons die liefde voor de muziek levend te houden. Hans, bedankt voor al het moois dat je ons hebt geschonken. Rust nu maar zacht.